W tym czasie Hienadź Michasiewicz prowadził zwyczajne życie. W czerwcu 1973 r. ukończył Wyższą Szkołę Mechanizacji Rolnictwa w Gorodku, wrócił do wsi Wschód i rozpoczął pracę jako mechanik samochodowy w PGR. 28 kwietnia 1976 r. Michasiewicz podjął pracę jako technik warsztatu naprawczego w gospodarstwie hodowlanym Dźwina w obwodzie połockim. W maju tego samego roku ożenił się ze sprzedawczynią i przeprowadził się do wsi Soloniki. W latach 1976–1978 Michasiewicz zabił cztery kobiety na obszarze między Połockiem a Nowopołockiem. Zabójca zgwałcił trzy z czterech ofiar. W latach 1979 i 1980 Michasiewicz zabił dwie kolejne kobiety, drugie z tych morderstw popełnił na tym samym obszarze między Połockiem i Nowopołockiem, gdzie miały miejsce wcześniejsze 4 morderstwa.
W 1981 r. Michasiewicz zakupił czerwony samochód osobowy ZAZ-968M i od tego roku przyjął nową metodę popełniania morderstw: w różnych dzielnicach obwodu witebskiego zwabiał do swojego samochodu dziewczyny lub kobiety, które stały przy drodze i prosiły o podwiezienie. W 1981 r. Michasiewicz zabił 3 kobiety, latem 1982 r. – 5 kobiet, w 1983 r. – kolejną, która stała się jego 22. ofiarą. W 1984 r.