thumb|Wykres śmiertelności w Londynie (1840–1842). Fragment Report on the Sanitary Condition of the Labouring Population Nadzieje na reformy odżyły wraz z powrotem wigów do władzy. Wybuch nowej epidemii cholery pokazał konieczność zmian w zdrowiu publicznym i w 1848 uchwalono prawo mające zaradzić wskazanym przez Chadwicka problemom sanitarnym (Public Health Act). Chadwick wraz z hrabią Shaftesbury zaczęli pracować nad reformą infrastruktury sanitarnej. Otworzono drogę do powoływania lokalnych komisji sanitarnych, które miały zajmować się melioracją, kanalizacją i doprowadzaniem bieżącej wody (dotychczas to parlament indywidualnie przyznawał takie uprawnienia konkretnym władzom). Sama centralna komisja w której zasiadał Chadwick miał uprawnienia władczego interweniowania na obszarach, gdzie śmiertelność przekraczała 23 na 1000 osób. Narastająca krytyka tych działań (w szczególności: wkraczanie w kompetencje władzy lokalnych oraz marginalizowanie lekarzy w pracach komisji) doprowadziła do złożenia Chadwicka z urzędu w 1854. Oskarżano go o nadmierny entuzjazm w dokonywaniu reform społecznych i wspieranie centralizacji władzy oraz wzmacnianie pozycji rządu względem obywateli i lokalnych wspólnot.