W 1918 roku przedostał się z Rosji do Polski. W latach 1919–1920 piastował funkcję zastępcy starosty brasławskiego. Po utworzeniu Litwy Środkowej został starostą tego powiatu. W wyborach do Sejmu Litwy Środkowej startował z listy lokalnej w okręgu nr 12 (Brasław). Przystąpił do klubu Zespołu Stronnictw i Ugrupowań Narodowych. Zasiadał w komisji politycznej. 27 marca 1922 roku uzyskał mandat poselski na Sejm Ustawodawczy, jako członek Delegacji Wileńskiej, w miejsce Wiktora Czarnowskiego, który zrezygnował z mandatu. Po zakończeniu kadencji powrócił do zawodu adwokata.
Angażował się w wiele organizacji społecznych. Był m.in. członkiem Związku Prawników Kresowców, Kresowego Związku Ziemian, Polskiego Yacht Klubu i Zakonu Maltańskiego. W latach 1924–1928 był związany ze Stronnictwem Chrześcijańsko-Narodowym, a następnie ze Stronnictwem Narodowym. W 1927 roku był członkiem Państwowej Komisji WyborczejPolak - Katolik: pismo codzienne. R. 18, 1927, nr 283, s. 1.