Kornel Bogotko (ur. 25 stycznia 1892 w Stanisławowie, zm. 9 stycznia 1960 w Toruniu) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 25 stycznia 1892 w Stanisławowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Mikołaja, kierownika warsztatów kolejowych, i Albiny z Wenclów. Od 1910 należał do „Zarzewia”, Polskich Drużyn Strzeleckich i Drużyn Bartoszowych. W 1912 w rodzinnym mieście zdał egzamin dojrzałości.
W 1913 został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. W następnym roku ukończył szkołę oficerów rezerwy w stopniu kadeta–aspiranta oficerskiego. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 20 pułku piechoty Obrony Krajowej. 1915 pod Gajami został ranny. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916. W 1918 awansował na porucznika.