Bitwa 28 lutego 1944 r. wieczorem III/50 pp „Trzaska” wyruszył ze wsi Czernijów, minął Świnarzyn i, maszerując przez Osiekrów i Moczułki, o świcie 29 lutego osiągnął rejon Klementynowa. Bataliony „Gzymsa” i „Łuny” podchodząc do Oździutycz rozwinęły się do ataku. Mieli do pokonania około kilometrową równinę pokrytą śniegiem. Wieś była dobrze ufortyfikowana, z masywnym murowanym młynem i górującą nad terenem wieżą cerkiewną.
W miarę przybliżania się tyraliery polskich oddziałów, ogień przeciwnika nasilał się. Szczególnie intensywny był ogień dwóch ciężkich karabinów maszynowych (ckm) strzelających z wieży cerkiewnej i młyna oraz moździerzy. Polskie oddziały posuwały się wolno do przodu, ponosząc duże straty. Na lewym skrzydle podjęto próbę utorowania drogi do wsi, jednak brak wsparcia ogniowego zmusił je do wycofania się. Na prawym skrzydle jeden z plutonów „Łuny” opanował wiatrak, ale nie udało się pokonać zasieków z drutu kolczastego. Pluton wycofał się pod osłoną zasłony dymnej z zapalonego stogu siana. Natarcie polskich oddziałów utknęło na całej linii.