W trakcie walk nad polem bitwy pojawiły się trzy niemieckie samoloty, które nadleciały od strony Włodzimierza Wołyńskiego. Zataczając szeroki łuk, zaczęły ostrzeliwać z broni pokładowej Polaków. Fakt ten przesądził o wyniku walki – polskie oddziały zaczęły wycofywać się w kierunku lasu. Wykorzystując trudną sytuację Polaków, Banderowcy podjęli pościg, który został powstrzymany przez batalion „Gzymsa”.
Batalion „Trzaska”, po osiągnięciu rejonu wyjściowego do natarcia w Klementynowie, długo oczekiwał na łączność z majorem „Pogromem”, co spowodowało opóźnienie ataku. Skutki tego opóźnienia odczuł najbardziej batalion „Łuny”, który nie uzyskawszy w odpowiednim czasie wsparcia na swoim lewym skrzydle, nie mógł przełamać obrony UPA. Natarcie batalionu „Trzaska” również zaległo pod silnym ogniem broni maszynowej. Oddział zaatakowany przez niemieckie samoloty, po zapaleniu kilku stogów siana i stodół, wykorzystując zasłonę dymną, wycofał się do pobliskiego lasu, skąd prowadził skuteczny ogień na kontratakującego przeciwnika.
Według ukraińskich źródeł Polacy ponieśli w boju znaczne straty w wysokości 20 zabitych (10 pozostało na placu boju) i 20 rannych, ponadto wzięto do niewoli 2 jeńców, którzy mieli zdradzić plany polskiego dowództwa.