W jednym ze sformułowań rozkładu przestrzeń zdarzeń elementarnych przedstawia się w formie skończonego ciągu liczb całkowitych; może to być {0, 1, ..., k − 1}, {1, 2, ..., k} lub jeszcze inny zestaw liczb. W poniższych opisach dla wygody użyto {1, 2, ..., k}, chociaż jest to niezgodne z konwencją dotyczącą rozkładu zero-jedynkowego, która wykorzystuje {0, 1}. W tym przypadku funkcja masy prawdopodobieństwa f wynosi:
gdzie , oznacza prawdopodobieństwo uzyskania kategorii i, zaś
Innym sposobem zapisu prawdopodobieństwa w rozkładzie wielopunktowym, który wydaje się bardziej skomplikowany, ale ułatwia matematyczne przekształcenia, jest sposób wykorzystujący nawias Iversona:
Gdzie ma wartość 1, jeśli , zaś 0 w przeciwnym razie. Taka formuła ma wiele zalet, m.in.:
Łatwiej jest zapisać funkcję wiarygodności zbioru niezależnych zmiennych wielopunktowych o identycznym rozkładzie. Uwidoczniona jest analogia między rozkładem wielopunktowym i rozkładem wielomianowym. Pokazuje, dlaczego rozkład Dirichleta jest rozkładem sprzężonym rozkładu wielopunktowego, i pozwala na wyznaczenie rozkładu a posteriori.