Według Małgorzaty Stolarskiej-Froni Lewin wraz z rodziną w 1938 roku wyemigrował nie do Anglii, lecz do Tel Awiwu, gdzie zmarł w 1940 roku.

Działalność kolekcjonerska W 1917 roku Leo Lewin zakupił czternaście dzieł Maksa Liebermanna oraz prace Maxa Slevogta; przez kolejne lata zgromadził kilkadziesiąt prac obu tych artystów, a oni sami namalowali dla niego kilka portretów członków jego rodziny. Dały one początek pierwszej i największej we Wrocławiu kolekcji dzieł impresjonistów, ekspresjonistów i kubistów, główne niemieckich i francuskich. Obrazy pochodziły od podupadłych finansowo kolekcjonerów, m.in. od kolekcjonera Adolfa Rothermundta (głównie prace malarzy europejskich) z Drezna czy kolekcjonerów rosyjskich. Lewin nabywał również dzieła po śmierci ich autorów np. obrazy Wilhelma Trübnera (cztery obrazy: portret kobiety siedzącej na fotelu z 1876, martwą naturę warzywną z 1880, studium psa Cezara, akt zieleni z 1899). Był aktywnym kolekcjonerem, od wczesnych lat współpracującym z marszandem Paulem Cassirerem z Berlina, gdzie nabył m.in.