W ten sposób zgromadzono pokaźne kolekcje m.in. w paryskim Musée de l’Homme i londyńskim Museum of Mankind, a także w innych ośrodkach naukowychBarańska, K. (2004). Muzeum etnograficzne. Misje, struktury, strategie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 44. . Na kolekcjonerów gromadzących zbiory wpływało wiele czynników, zwłaszcza próba dopasowania ich pod panującą teorię o ewolucji kulturowej. Są one przez to subiektywne, często pozbawione kontekstu, więc nie przedstawiają całościowego obrazu kultury danej społeczności.
W XIX w. europejskich kolekcjonerów zgodnie z duchem romantyzmu zainteresowała również rodzima kultura ludowa. Najpierw jako lud rozumiano warstwę chłopską, zbierając m.in. jego pieśni i inne przejawy folkloru ustnego, a także materialne przejawy kultury chłopskiej. Potem pojęcie ludu rozszerzono na inne niskie warstwy społeczne, zwłaszcza na powiększającą się gwałtownie klasę robotniczą. Proces budzącego się zainteresowania kulturą ludową przebiegał różnie w państwach Europy, odmienne także były motywacje do badań i kolekcjonerstwa, często jednak związane z rodzącym się poczuciem tożsamości narodowejBarańska, K. (2004). Muzeum etnograficzne. Misje, struktury, strategie.