– ubranie płócienne lub wełniane.
Kuttōnet w Biblii Pojęcie kuttōnet występuje w Biblii 29 razy w 26 wersetach: Rdz 3,21; Rdz 37,3; Rdz 37,23; Rdz 37,31; Rdz 37,32; 37; 33; Wj 28,4; Wj 28,39; Wj 28,40; Wj 29,5; Wj 29,8; Wj 39,27; Wj 40,14; Kpł 8,7; Kpł 8,13; Kpł 10,5; Kpł 16,4; 2 Sm 13,18; 2 Sm 13,19; 2 Sm 15:32; Ezd 2,69; Ne 7,70; Ne 7,72; Hi 30,18; Pnp 5,3; Iz 22:21 W Rdz 3,21 czytamy, że Bóg uczynił pierwsze, bardzo proste ubranie noszone bezpośrednio na ciele «i uczynił dla mężczyzny i dla jego żony kotnót ze skóry» Słowo kuttōnet określa tu ubranie zarówno dla mężczyzny, jak i dla kobiety. Bardziej niepospolita była tunika Hioba (Hi 30,18) czy też tunika towarzysza króla Dawida, Huszaja Arkity (2Sm 15,32), którą trzymał rozdartą w swojej dłoni. Można jedynie przypuszczać, że były one wykonane z płótna lnianego lub wełny ponieważ o tych strojach nie wiadomo nic więcej. W Pnp 5,3 młoda dziewczyna, oczekując w sypialni na swego oblubieńca, mówi, że już zdjęła swój kuttōnet i umyła stopy. Jest to jasna sugestia, że jest ona teraz bez ubrania, co oznacza, że nosiła kuttōnet bezpośrednio na nagim ciele. Podobnie jak w Rdz 3,21 termin określa tu ubranie kobiece bez podania szczegółów dotyczących jego kroju.