Teraz ta szata nie składała się z dwóch części, ani nie była zszyta razem na ramionach i po bokach, ale była to jedna długa szata tak utkana, że miała otwór na szyję; nie ukośny, ale rozdzielony wzdłuż piersi i pleców. Doszyto do niej również obwódkę, aby otwór nie wyglądał zbyt nieprzyzwoicie; był również przedzielony w miejscu, w którym miały wychodzić ręce."
W Egipcie historyczni «poprzednicy» tuniki pojawiają się już w XIX w. p.n.e., jak na to wskazuje egipski grobowiec Beni-Hasana, przedstawiający Semitów współczesnych biblijnym patriarchom (rys.1). Mężczyźni nosili zdobione jednoramienne tuniki sięgające tuż za kolana. Także kobiety miały podobne ubrania «przerzucone przez prawe ramię i podciągnięte wyżej wokół szyi niż ubranie męskie. Były dłuższe niż te, noszone przez mężczyzn, i bardziej różnorodne kolorystycznie». Również król Jehu, przedstawiony na kamiennym obelisku jako leżący u stóp Salmanassara III, wydaje się mieć na sobie taką tunikę z krótkim rękawem, sięgającą aż po kostki, przepasaną w biodrach i mającą frędzle czy też szeroką lamówkę u spodu («Czarny Obelisk» Salmanassara rys. 2). Z kolei Stela Sennacheriba (rys. 3) ukazuje kilkunastu przywódców judejskich względnie obrońców Lachisz ubranych w luźne, nieprzepasane tuniki z rękawami, żebrzących przed królem o darowanie im życia.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ubiór w starożytności