Jan Ciepliński (ur. 10 maja 1900 w Warszawie, zm. 17 kwietnia 1972 w Nowym Jorku) – polski tancerz i choreograf.
Życiorys W latach 1909–1918 był uczniem warszawskiej szkoły baletowej. Od 1915 roku występował na scenach baletów warszawskich, od 1917 roku wykonywał pierwsze niewielkie partie solowe. W latach 1918–1921 był tancerzem w zespole baletowym Teatru Wielkiego. W 1921 roku zadebiutował jako choreograf. W sezonie 1921/1922 występował jako solista w zespole Anny Pawłowej. W 1922 roku zorganizował własny zespół baletowy pod nazwą Balet Jana Cieplińskiego. W kolejnych latach współpracował z Teatrem Polskim w Katowicach (1922–1923), Teatrem Wielkim w Poznaniu (1923–1924) i Teatrem na Pohulance w Wilnie (1924–1925). W 1924 roku wystąpił gościnnie w Wiedniu. Od 1925 do 1927 roku był koryfeuszem w zespole Ballets Russes Siergieja Diagilewa. Następnie był choreografem Kungliga Svenska Baletten w Sztokholmie (1927–1931) i Magyar Király Operaház w Budapeszcie (1931–1934). W sezonie 1934/1935 pełnił funkcję dyrektora baletu Teatru Wielkiego w Warszawie, zmuszony został jednak do rezygnacji po kłótni z Siergiejem Lifarem, w trakcie której publicznie spoliczkował artystę. Od 1935 do 1937 roku przebywał w Argentynie, współpracując jako choreograf z Teatro Colón w Buenos Aires.