Świniowate ogólnie uchodzą za zwierzęta wszystkożerne. W przypadku babirussy sulaweskiej większość obserwacji dotyczących jej diety pochodzi z niewoli. Badania anatomiczne układu pokarmowego rzeczywiście potwierdzają wszystkożerność. Zwierzę nie należy do przeżuwaczy, w przedniej części przewodu pokarmowego posiada jednak komorę fermentacyjną (przedżołądek). W ogrodach zoologicznych zwierzęta te nie stroniły od mięsa, a nawet goniły i łapały niewielkie ptaki i ssaki. Gatunek ten zjada także bezkręgowce, rozmaite liście, korzenie, a zwłaszcza owoce. Babirussy z łatwością pochłaniają nawet twarde orzechy, co umożliwia im budowa silnych szczęk i mocnych zębów. Na niektórych terenach pozbycie się lasu z drzewami owocowymi i przekształcenie terenów w uprawne spowodowało wyginięcie gatunku na tych obszarach, co wskazuje na istotną rolę owoców w diecie babirussy. Meijaart i inni porównują ją do również bazującej na owocach borneańskiej świni brodatej, znanej z żerowania na masowo owocujących drzewach tropikalnego lasu. Pokarmu babirussa sulaweska