Ponownie wrócił do nauki i w 1923 zdał maturę w białostockim Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta. W tym samym roku podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (PW). W 1928 uzyskał dyplom inżyniera architekta z wyróżnieniem. Niedługo potem razem z kolegą ze studiów, Bohdanem Nowakiem, otworzył w Warszawie biuro architektoniczne. W 1935 obaj założyli także przedsiębiorstwo Oro-Conco (sp. z o.o.) składające się z Biura Izolacji Inżynieryjnej oraz Wytwórni Izolacji.
Działając jako architekt i przedsiębiorca, nie stracił kontaktu z macierzystą uczelnią. Od 1935 był starszym asystentem w Katedrze Konstrukcji Budowlanych Wydziału Architektury PW, kierowanej przez Stefana Bryłę. W 1938 uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Był inicjatorem powstania i późniejszym kierownikiem Zakładu Badawczego Budownictwa.
Podczas okupacji niemieckiej Polski założył w 1940 architektoniczno-budowlano-handlowe Biuro Techniczne Stankiewicz i S-ka. W tym samym czasie razem z Katarzyną Minkiewiczową i Stefanem Bryłą otworzył w Alejach Jerozolimskich 35 Bar Café „Wiktor”. Lokal był m.in. miejscem spotkań konspiracyjnych.