Po powrocie z wojen napoleońskich Dominik Moniuszko rozpoczął proces uwłaszczania chłopów mieszkających i pracujących na należących do niego terenach klucza śmiłowickiego. Działanie podjął kilkadziesiąt lat przed ogłoszeniem carskiego ukazu o uwłaszczeniu włościan w Królestwie Polskim. Wprowadził instytucję sądu wiejskiego, zachowując przy tym prawo apelacji do dziedzica. Zniósł karę cielesną zamieniając ją na kary pieniężne, pracę przymusowe i wynagrodzenia krzywd. Podzielił swój majątek na osobne kolonie przydzielając każdą jednej rodzinie włościańskiej. Jedna kolonia obejmowała 3 włóki ziemi, z lasem i łąkami oraz ogrodem owocowym. Moniuszko pozostawił sobie jeden folwark i utrzymywał go z czynszów pobieranych od włościan.
Szkoły w Pocieczole i Radkowszczyźnie
25 października 1824 r. Dominik Moniuszko założył dwie szkoły wiejskie – konwikt dla dziewcząt wiejskich w Pocieczole i szkółkę parafialną dla chłopców w Radkowszczyźnie. Nauka w szkole w Pocieczole była organizowana wg metody Pestallozziego, a w Radkowszczyźnie nauczanie opierało się na systemie Bella-Lancastera (czyli tzw. systemie monitorialnym). Obie placówki były utrzymywane przez Dominika Moniuszkę oraz z drobnych składek włościan. Dzieciom uczęszczającym na zajęcia było zapewniane wyżywienie.