W 1838 na mocy rządowego polecenia zamknięto szkołę w Radkowszczyźnie, a dwa lata później na łamach Tygodnika Petersburskiego pojawił się artykuł chwalący konwikt w Pocieczole.
Szkoła żeńska funkcjonowała do roku 1853 dzięki wsparciu finansowemu Ignacego Moniuszki.
Efekty działalności w Radkowszczyźnie i Pocieczole Zmiany społeczne
W relacjach źródłowych uwłaszczeni przez Moniuszkę chłopi są przedstawiani jako osoby wyedukowane, przestrzegające zasad higieny, mające fachowe wykształcenie i odróżniające się od mieszkańców sąsiednich terenów pod względem obyczajowości. Świadectwem, które, za życia Moniuszki, opisuje przemiany społeczne w Radkowszczyźnie i Pocieczole jest fragment artykułu opublikowanego 6 listopada 1840 r. w Dzienniku Petersburskim.[T]rzydzieści lat ciągłej pracy odmieniło całą rassę [sic] ludzi, na co zdawało się że wieków potrzeba było. W początkach założenia szkoły którą każde dziecko włościańskie przejść musi, nie oddalając się z niej aż po upływie lat naznaczonych, dziedzic miejsca musiał się przed ich rodzicami ukrywać, bo życie jego było w niebezpieczeństwie, gdy dzisiaj dosyć odwdzięczyć niemogą [sic] panu, za jego ojcowskie postępowanie.