On sam dostarczył w sumie 6700 ton pomocy w czasie swojej służby w ramach kampanii humanitarnej. Po zatonięciu „Kurtuluşa” Turcja i współpracujące organizacje humanitarne nadal dostarczały pomoc Grecji. Statki takie jak SS „Dumlupınar”, SS „Tunç”, SS „Konya”, SS „Güneysu” i SS „Aksu” zostały przydzielone do dostarczania żywności przy bardziej ograniczonej ilości dostaw. Jeden statek, SS „Dumlupınar”, zabrał do Stambułu około 1000 chorych greckich dzieci w wieku 13–16 lat, aby podczas wojny mogły odzyskać siły w bezpiecznym miejscu, a później zwrócił je Grecji.

Dzięki wysiłkom diaspory greckiej w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii sytuacja głodującej ludności cywilnej w Grecji stała się tematem debaty publicznej w krajach alianckich. Rosnące naciski społeczne ostatecznie doprowadziły do ​​zniesienia blokady morskiej w lutym 1942 roku. Plan pomocy miał być zrealizowany w ramach Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, a Szwecja zaoferowała transport 15 000 ton kanadyjskiej pszenicy. Wkrótce rozpoczęły się dostawy zboża, co wraz ze wzrostem wiosennych temperatur zmniejszyło śmiertelność.