Pismo wskazuje również na fakt „prawdopodobieństwa konfliktu z udziałem Norwegii” ze względu na szybko zmieniający się świat. Za główne kierunki działań jakie należy podjąć, strategia obrony uznaje rozwój inwestycyjny norweskiej infrastruktury morskiej, obrony powietrznej, energetyki lądowej oraz działań w przestrzeni kosmicznej. Przedstawiono również plan wydatków na obronność, który w 2030 roku wynieść ma docelowo 2,68% PKB Norwegii.
Rozdział drugi („Zapobieganie i przygotowanie”) podkreślił poważną sytuację związaną z bezpieczeństwem państwowym w związku z wojną na Ukrainie trwającą od końca lutego 2022 roku. Za rozwiązanie tej sytuacji uznano zapobieganie i przeciwdziałanie potencjalnym agresorom i konfliktom zbrojnym, w ciągłej i ścisłej współpracy z sojusznikami Królestwa Norwegii, poprzez zwiększanie potencjału Norweskich Sił Zbrojnych, zacieśniania współpracy obronnej oraz umiejętności szybkiego reagowania w sytuacjach kryzysowych związanych z wybuchem szerokiego konfliktu zbrojnego. Wyeksponowano także potrzebę istnienia stałej „obrony totalnej” w czasie pokoju, kryzysu lub potencjalnego stanu wojny, która opierać się ma na ćwiczeniach wojskowych oraz przygotowywaniu planów obrony państwa i gier wojennychForsvarsløftet... s.