Pod koniec 1940 roku zabezpieczał akcję stopniowego wyprowadzenia kilkudziesięciu Żydów z terenu getta warszawskiego, podczas której wykorzystywano fałszowane legitymacje policyjne, które otrzymywał od majora Policji Polskiej Franciszka Przymusińskiego. W XI komisariacie Policji Polskiej przy ul. Poznańskiej 13, przechowywał także partie żywności, broń i amunicję będące w dyspozycji Żydowskiego Związku WojskowegoTadeusz Bednarczyk, Obowiązek silniejszy od śmierci, Warszawa 1982 s. 107-108; (5). Wiosną 1941 roku dwukrotnie przeprowadził akcję, polegającą na  przerzucie specjalnych wysłanników ZWZ przez wschodnią granicę, przewożących mikrofilmy ukryte w piórze „Pelikan”, z materiałami informującymi o szykowanej napaści Niemiec na ZSRS. Aresztowany na początku 1942 roku na terenie XI Komisariatu Policji Polskiej i osadzony na Pawiaku. Poddawany okrutnemu śledztwu w gmachu Gestapo w Al. SzuchaAdam Hempel, Pogrobowcy klęski, Warszawa 1990, s. 261;.  W nocy z 27/28 maja 1942 roku wywieziony wraz z grupą ponad dwustu więźniów do Lasu Sękocińskiego na trasie Warszawa – Grójec gdzie został rozstrzelanyWładysław Bartoszewski, 1859 dni Warszawy, Kraków 2008, s. 347;.