Linię trolejbusową otwarto 20 marca 1903 r., a pierwszy kurs miał miejsce 23 marca o godzinie 15:00. Miał on na celu zaprezentowanie działania systemu, dlatego w pokazie uczestniczyli tylko zaproszeni goście i prasa. Aby zademonstrować moc pojedynczego trolejbusu, dołączono do niego przyczepę z orkiestrą dętą na pokładzie. Następnego dnia odbył się pierwszy przejazd z pasażerami. Początkowo na linii kursowały trzy trolejbusy w odstępie 20 minut. W weekendy taka liczba pojazdów okazała się niewystarczająca, więc zbudowano kolejne dwa lub trzy pojazdy, które pozwoliły na kursowanie trolejbusów z częstotliwością równą 10 minut.
Tabor Wszystkich pięć lub sześć trolejbusów wyprodukowano jako ciągniki siodłowe z naczepami pasażerskimi. Czterokołowy ciągnik ze stanowiskiem kierowcy i wyposażeniem elektrycznym posiadał przednią oś skrętną i tylną oś sztywną, napędzaną dwoma silnikami o mocy 15 KM. Naczepa pasażerska opierała się z przodu na tylnych osiach ciągnika, zaś z tyłu miała jedną sztywną oś z dużymi kołami. W sezonie zimowym na koła napędowe ciągnika można było założyć tzw. Eisreifen (lodowe opony), a sztywną oś naczepy zastąpić płozami.