W 2006 dla portalu Katedra antologię zrecenzował Tymoteusz Wronka. Za najlepsze opowiadanie zbioru uznał „Czarne motyle”. Za motyw opowiadania „Klub Absolutnej Karty Kredytowej” uznał powiedzenie „pieniądze to nie wszystko”. Antologię ocenił jako nieco powyżej przeciętnej (6/10), pisząc, że „wszystkie utwory, oprócz ostatniego, przeczytałem bez większych emocji” i że „samą fabułą opowiadania zdecydowanie się nie bronią”.

W 2007 książkę zrecenzował ponownie dla Katedry Daniel Elkader, oceniając ją na 7/10. Recenzent pochwalił styl autora: „...jego pióro jest lekkie i sprawne... bardzo sugestywnie buduje klimat, sprawnie prowadzi akcję”; porównał Grzędowicza do Jacka Piekary. Pochwalił też stworzony przez Grzędowicza klimat grozy, która objawia się przez tragedię realistycznych, życiowych sytuacji. Skrytykował jednak brak logicznych powiązań między opowiadaniami i bardzo słaby ich związek z tytułem książki; stwierdził też, że wiele opowiadań ma słabe zakończenia. Książkę ocenił w podsumowaniu jako „dobrą”, ale nie „rewelacyjną”.