Skrytykował krótkie formy pisane dla „Faktu”, pisząc, że „ani omawiane tematy, ani w zamierzeniu zaskakujące puenty nie są żadnym novum dla średnio oczytanego miłośnika fantastyki”, a większość tych opowiadań uznał za słabo zawoalowane prezentacje przekonań autora na tematy polityczne i kulturowe (opisując szereg utworów jako „wykorzystanie fantastyki jako tuby propagandowej”). Opowiadania Obrona konieczna i Specjały kuchni wschodu zaklasyfikował jako makabreski, a Nagrodę i Trzeciego Mikołaja jako „utyskiwania na Wielkie Złe Globalne Korporacje i Rozpasany Konsumpcjonizm”; za ponad przeciętne uznał dwa pozostałe krótkie opowiadania (Hobby ciotki Konstancji i Weneckie zapusty). Za podobnie upolitycznione i tendencyjne uznał Weekend w Spestreku i Farewell Blues; to pierwsze uznał za mało udaną krytykę i karykaturę Unii Europejskiej; obydwa opowiadania opisał jako „urwane w pół zdania”. Skrytykował także Pocałunek Loisetty („mhrrroczna opowiastka dla niedopieszczonych emo, pełna naturalistycznego okrucieństwa i pesymizmu”), który porównał do „najgorszych dokonań Mai Lidii Kossakowskiej” i Zegarmistrza i łowcę motyli („opowiadanie zaledwie poprawne i w sumie nieporywające”).
Książkę doczekała się też w tym roku dwóch recenzji dla portalu Polter.