Organizacja i obszar jurysdykcji Jurysdykcja trybunału obejmowała królestwo Sardynii. W skład trybunału wchodziło dwóch inkwizytorów, oskarżyciel i kilku pomniejszych funkcjonariuszy. Na rzecz inkwizycji działało na wyspie kilkuset zauszników (familiares), czyli świeckich, nieopłacanych współpracowników inkwizycji, którzy dokonywali aresztował podejrzanych, zapewniali inkwizytorom ochronę, raportowali o nastrojach ludności i wykonywali pomniejsze zadania na rzecz inkwizycji.
Archiwum i statystyki wyroków
Archiwum sardyńskiego trybunału inkwizycyjnego zaginęło po jego zniesieniu w XVIII wieku. Głównym źródłem do historii trybunału z konieczności są zatem dokumenty znajdujące w archiwum Supremy w Narodowym Archiwum Historycznym w Madrycie (ANH). Najcenniejszą kolekcją są tzw. relaciones de causas, czyli coroczne sprawozdania ze spraw zakończonych, przesyłane przez lokalne trybunały między połową XVI a końcem XVII wieku. W przypadku Sardynii zachowały się jedynie nieliczne raporty z okresu 1572-1688. Zachowała się ponadto relacja z inspekcji trybunału prowadzonej na polecenie Supremy w 1613/14. Wiadomo, że w początkowym okresie inkwizycja zajmowała się przede wszystkim tzw. judaizantami, czyli chrześcijanami pochodzenia żydowskiego, podejrzanych o powrót do judaizmu.