Rozległość Annales Gelliusza mogła wynikać z bardzo szczegółowego przedstawienia najdawniejszych dziejów Italii i Rzymu, dużo większego niż w pracy Gajusza Semproniusza Tuditanusa. Wskazują na to zachowane fragmenty: dopiero w księdze II poruszył wątek porwania Sabinek, wojnę z Galami z 389 roku przedstawił w XV, zaś jedno z wydarzeń roku 216 zawarł w XXXIII. Prawdopodobnie w pierwszych dwóch księgach omówił czasy królestwa, zaś w III i IV wydarzenia z dziejów republiki, jak podbój Lacjum czy ustanowienie uroczystości wotywnych. Z innych fragmentów wynika, że w księgach V i VII zajmował się kwestiami gramatycznymi, zaś w XV budową świątyni Saturna i wprowadzeniem dies atrosByły to dni w których Rzymianie mieli zakazane odbywanie komicjów, urządzanie pogrzebów czy staczanie bitew.. Księga XXXIII miała też objąć epizody z lat 161 i 146.. Tak rozległe ujęcie dziejów odbiegało od dotychczasowej praktyki historiografii rzymskiej..