Jak się wydaje był szczególnie zainteresowany tematyką antykwaryczną, zawierając w swoim dziele opisy początków plemion i założycieli miast oraz pojawienia się w Italii zdobyczy cywilizacji, takich jak pismo, odlewnictwo, miary wagi i długości czy umiejętność wydobycia złota. Mity greckie, łączące się z Italią, interpretował w sposób racjonalny; .. Jakiś wpływ wywarł na niego Katon Starszy, bowiem wedle Serwiusza, zgadzał się z nim co do pochodzenia Sabinów. Możliwe, że jako pierwszy wprowadził do dziejopisarstwa wzmiankowanie o znakach wróżebnych.
Pisał językiem dość archaicznym, co budziło zainteresowanie wśród antykwarystów epoki cesarstwa. Wśród stosowanych przez niego charakterystycznych form gramatycznych było zakończenia „-ablus” w formach rzeczowników I deklinacji w dativie i ablativie pluralis oraz użycie czasownika „sedavit” w znaczeniu medialno-pasywnym..
Wiadomo, że we wstępie zawarł myśl o tym, że bohaterskie czyny będą wyglądać tak jak przedstawił je talent pisarski historyka. Uznaje się go za świadomego naśladowcę greckiej historiografii.