fantaści natomiast naprawdę lubią snuć opowieści”.

W roku wydania zbioru ukazało się kilka recenzji. Wojciech Orliński pisał o książce „wydarzenie roku w polskiej fantastyce”. Uznał, że antologia miała uczcić wejście Polski do Unii Europejskiej. Stwierdził jednak, że antologia nieco rozczarowuje, głównie ze względu na to, że „większość autorów, zamiast wyobrażać sobie Polskę przyszłości, pisała o Polsce jak najbardziej współczesnej”, gdyż „uległo pokusie, by pod pretekstem pisania o przyszłości rozliczyć się z tym, co ich drażni we współczesności”.

Agnieszka Dębska wyraziła opinię, że w wielu tekstach antologii znamienna jest „świadomość redukcji dziedzictwa przeszłości”, a kształt kulturowy opisywanych światów przyszłości „przypomina zlepek elementów pochodzących z najróżniejszych tradycji i kultów”. Recenzentka „Czasu Fantastyki” oceniła, że opowiadania prezentują „kulturę ery informacyjnej [...], w której główną rolę w przekazie odgrywa aspekt wizualny”, ale ta „dominacja obrazu, jeśli nawet pozwala na poszerzenie perspektywy widzenia, jednocześnie odbiera mu głębię”. Autorka zauważa, że w tekstach można napotkać sporo różnych nawiązań literackich, np.