Uznał, że „niemalże wszystkie zawarte tu utwory należą do przynajmniej dobrych”, jednak skrytykował utwory: Tomasza Piątka („to wielka pomyłka”), Karola Maliszewskiego („cokolwiek bełkotliwie”), Tomasza Odiji („zabawa słowem, nie mająca nic a nic wspólnego z fantastyką”) i Andrzeja Ziemiańskiego („popis niechlujnego grafomaństwa [...] opowiadanie tak niedojrzałe, że aż śmieszne”). Pochwalił za to autora pomysłu: „spisał się na medal [...] napisał zwięzły i niezwykle zgrabny wstęp, dorzucił świetne opowiadanie własnego autorstwa, a przede wszystkim uporządkował całość na podobieństwo optycznego widma”.
Maciej Parowski kilkanaście lat później był łagodniejszy w ocenach: „objawił się Dukaj antologista, twórca i realizator imponującego tomu PL +50. Zaprosił doń nie tylko najlepszych fantastów, ale i czołówkę polskich myślicieli, by sięgnęli wyobraźnią pół wieku do przodu. On i Łukasz Orbitowski mieli najlepsze opowiadania w tomie”. Wspomniał także o udziale w antologii nestora polskiej fantastyki: Stanisław Lem, choć „unikał kontaktów z polskimi fantastami” to „wystąpił w Dukajowej antologii PL +50, bo mu w Wydawnictwie Literackim wytłumaczyli, że to głowa i autor nie byle jaki”.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Recenzja antologii w portalu Katedra (2006)
Kategoria:Polskie antologie fantastyczne Kategoria:Literatura futurologiczna Kategoria:Utwory literackie z 2004