Recenzję zamieścił także biuletyn Komitetu Badań Naukowych „Sprawy nauki”. Romuald Karyś zaznaczył, że omawia książkę tylko dlatego, że zawiera ona teksty znanych i cenionych naukowców oraz czołowych publicystów i tylko tym kilku esejom poświęcił uwagę (Staniszkis, Bauman, Wnuk-Lipiński, Lem). Autor powątpiewa w futurologiczną wartość antologii, twierdząc, że „przyszłość leżąca poza horyzontem 5-10 lat jest zupełnie nieprzewidywalna” jednak uważa, że książkę warto przeczytać „nie po to, by poznać przyszłość, lecz by uwrażliwić się na zjawiska zachodzące współcześnie”.
Ostro ocenił antologię Jan Rudziński w biuletynie Gdańskiego Klubu Fantastyki, pisząc, że „większość tekstów to sztampy, klisze i banały, zanurzone w dzisiejszym dniu, bez szerszego oddechu”. Skrytykował zwłaszcza trudny do uzasadnienia polonocentryzm autorów.
Dwa lata później recenzent portalu Polter podsumował, że antologia „przeszła bez większego echa”, choć zamierzenia były ambitne. Stwierdził, że pomysł zawężenia okresu opisywanej przyszłości wyrządził tekstom krzywdę, gdyż „niektórzy recenzenci wykazali w swej krytyce zdumiewająco sztywne podejście”.