ząbek zewnętrzny skierowany jest mniej lub bardziej prosto ku tyłowi. Przednie brzegi pokryw po bokach tarczki są czarnobrązowe, a dalej znajduje się szeroka przepaska poprzeczna z białoszarego owłosienia, która w połowie długości pokryw zakończona jest wąską przepaską poprzeczną czarną. W tylnej połowie owłosienie pokryw tworzy rudobrązowe, białoszare i czarne marmurkowanie, a przy szwie i kącie zewnętrznym naprzemienne, białoszare i czarnobrązowe nakrapianie. Na powierzchni pokryw obecne są po trzy podłużne żeberka, z których wewnętrzne mają po bokach trzy lub cztery kępki czarnych włosków. Odnóża są czarnobrązowo, czerwonobrązowo i szaro obrączkowane, o maczugowato zgrubiałych udach.
Biologia i ekologia Owad saproksyliczny, zasiedlający lasy, parki, sady i ogrody. Jest saproksylofagiem. Cykl rozwojowy jest dwuletni. Larwy rozwijają się pod korą obumarłych lub wyschniętych gałązek o średnicy od 1 do 2 cm, drążąc podłużne, rozgałęzione, miejscami placowate, słabo odciskające się w bielu chodniki. Po pierwszym przezimowaniu wchodzą głębiej w drewno. Przepoczwarczenie ma miejsce w drugiej połowie lata, a stadium owada dorosłego osiągane jest w końcu lata lub jesienią. Postać dorosła zimuje w kolebce poczwarkowej lub wygryza się i zimuje w ściółce.