Aktywne osobniki dorosłe spotyka się od kwietnia do lipca lub sierpnia, najczęściej na gałęziach i pędach roślin żywicielskich.
Kozulka ta określana jest jako oligofagiczna lub polifagiczna. Do jej roślin żywicielskich należą głównie drzewa i krzewy liściaste, w tym: bluszcze, buki, dęby, derenie, graby, jarzęby, kasztany, leszczyny, olchy, orzechy, śliwy, świdośliwy, szakłaki, topole, trzmieliny i wierzby. Bardzo rzadko żeruje na modrzewiach czy sosnach.
Do parazytoidów tego chrząszcza należą: Bracon palpebrator, Cenocoelius analis i Doryctes undulatus.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Afryce Północnej stwierdzono go z Maroka. W Azji podawany jest z Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu i Turcji. Wschodnia granica zasięgu biegnie Uralem.
Przypisy
Kategoria:Zgrzypikowe Kategoria:Chrząszcze Afryki Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1783 roku