Presupozycja (językoznawstwo), (z łac. praesupponere ‘milcząco zakładać’) – w filozofii języka i językoznawstwie: niezwerbalizowane założenia w danej wypowiedzi. Poprzez presupozycje nadawca komunikatu sugeruje określone treści, które uważa za ‘oczywiste’, ‘ważne’, ‘godne naśladowania’, ‘zgodne z tradycją’ lub ‘wiarą’, chcąc wpłynąć na sposób myślenia i postępowanie odbiorcy komunikatu (np. głosowanie na określonego kandydata; skłonienie do podążania za daną orientacją polityczną albo doktryną religijną).
Charakter presupozycji W odróżnieniu od implikatur konwersacyjnych, które wiążą się z rozpoznaniem przez słuchacza intencji mówiącego, presupozycje niekoniecznie implikują funkcję komunikacyjną i kooperację między partneramiJoanna Szulińska: Jak odróżnić presupozycję od implikatury?, [w:]: "Rocznik Kognitywistyczny", vol. 3, 2009, s. 151-159. .