Marga Reis zajęła się w swojej rozprawie „Präsuppositionen und Syntax”  problemem, w jakim stopniu problem presupozycji jest istotny w aspekcie językowym. W świetle dwóch stanowisk badawczych: semantycznego (niezależnego od kontekstu) i pragmatycznego (zależnego od kontekstu) Reis rozważa kwestię, czy mogą istnieć językowe uwarunkowania presupozycji (sprachliche Präsuppositions-Garanten). Wyniki jej analiz dały odpowiedź negatywną. Podstawowe założenie, według którego presupozycje zależą od struktury języka (gramatyki i składni), przyświecające większości dotychczasowych badań, zostało podważone. Warunkiem presupozycji nie mogą być więc ani partykuły, ani spójniki, ani kategorie gramatyczne, ani zdania podrzędnie złożone. W teorii gramatyki nie ma miejsca na termin „presupozycja”, ponieważ presupozycje nie są zjawiskami czysto językowymiM Reis: Präsuppositionen und Syntax 1977, s. 156-157.. Zdaniem Reis należą całkowicie do obszaru użycia języka, do pragmatykiM Reis: Präsuppositionen und Syntax 1977, s. 229.. Podobne stanowisko reprezentuje Robert C.