W produkcji ostatecznie nie pojawiła się postać odpowiadająca emocji wstydu, ponieważ Keltner zakwestionował wstyd jako emocję.
Aby zapewnić dodatkową pomoc w rozwoju produkcji nad filmem, studio Pixar zatrudniło grupę dziewięciu nastolatków, którą nazwano „paczką Riley”. Zadaniem utworzonego zespołu było przekazanie informacji zwrotnej na temat filmu, by upewnić się, że wystarczająco dobrze odwzorowuje współczesne życie nastolatków. Ich wkład w produkcję doprowadził do włączenia do fabuły emocji Nostalgii i wpłynął na to, jak zaprojektowano wiele scen przedstawiające codzienne elementy życia emocji i przejście z gimnazjum do liceum.
Mann oraz Nielsen inspirowali się również zachowaniem własnych córek. Ponieważ prace nad fabułą rozpoczęły się podczas trwającego lockdownu w trakcie pandemii COVID-19, obaj byli w stanie wystarczająco często zaobserwować zachowania swoich dzieci, które były w wieku podobnym do wieku bohaterki Riley. Ich postrzeganie z perspektywy rodzica miało wpływ na ostateczną fabułę filmu oraz na ucharakteryzowanie postaci emocji.