thumb|240px|Johnny St. Cyr z orkiestrą Fate’a Marable’a na pokładzie parowca „Sidney” – od lewej: „Baby” Dodds – perkusja, William „Baba” Ridgley – puzon, Joe Howard i Louis Armstrong – kornet, Fate Marable – fortepian, David Jones – waltornia, Johnny Dodds – klarnet, Johnny St. Cyr – banjo i „Pops” Foster kontrabas. Biały mężczyzna w kapeluszu, stojący za Doddsem to prawdopodobnie kpt. Joe Streckfus właściciel statku, ok. 1918.
Johnny St. Cyr, właśc. John Alexander St. Cyr (ur. 17 kwietnia 1890 w Nowym Orleanie, zm. 17 czerwca 1966 w Los Angeles) – afroamerykański muzyk, bandżysta i gitarzysta, pionier jazzu.
Życiorys Urodził się w rodzinie katolickiej i w tej wierze został wychowany. Miał dwoje rodzeństwa. Jego ojciec grał na gitarze i flecie. Nigdy jednak nie usłyszał jego gry, rodzice bowiem rozstali się, kiedy miał niespełna pięć lat. Był samoukiem. Już w 1905 prowadził własne trio. W Nowym Orleanie grał w zespołach: Armanda Piróna, The Superior, The Original Tuxedo Jazz Orchestra „Papy” Celestina, The Olympia Orchestra Freddiego Kepparda oraz orkiestrach Fate’a Marable’a, grających na parowcach wycieczkowych pływających po Missisipi. Był wówczas bardzo rozchwytywanym muzykiem.