Dzień dobry, dzieci – polski film dokumentalny z 1966 roku w reżyserii Ireny Kamieńskiej, na podstawie scenariusza sporządzonego wraz z montażystką Lidią Zonn. Film dyplomowy Kamieńskiej jest uznawany za jej zawodowy debiut i jedno z kluczowych dzieł formacji nazywanej „szkołą Karabasza”; został nagrodzony Grand Prix Krakowskiego Festiwalu Filmowego w 1967 w konkursie polskim.
Treść Film dotyka problemu chronicznej biedy i niedostatku wykształcenia na polskiej wsi po 1945 roku. Na terenach wiejskich po zakończeniu II wojny światowej od podstaw należało budować instytucje oświatowe, które musiały usilnie zabiegać o odpowiednie budynki i wyposażenie. Przybywający do polskich wsi nauczyciele musieli uprawiać swój zawód w niesprzyjających warunkach, często wędrując między różnymi szkołami, aby pomóc uczniom z odległych wsi w nabyciu podstawowej wiedzy. Nauczyciele musieli też wykazać się dobrą organizacją pracy i wrażliwością na potrzeby lokalnych społeczności, które nie były w stanie zapewnić swoim dzieciom odpowiednich warunków bytowych umożliwiających dalsze kształcenie.