Mimo, że powódź z definicji jest zalaniem znacznych terenów przez wodę, to w historii zdarzały się przypadki „powodzi” w których zalewającą cieczą nie była woda.
Piwna powódź w Londynie 17 października 1814 roku w Londynie pękł gigantyczny zbiornik czarnego piwa typu ale lub porter zlokalizowany w browarze Horse Shoe Brewery na Tottenham Court Road. Piwna fala, która powstała w wyniku tego zdarzenia, miała około milion litrów objętości i prawie 15 stóp wysokości, czyli ponad 4,5 metra. Jej siła była tak duża, że wyrzucała ludzi z pokojów i zabiła co najmniej 7 osób (3–4 kobiety i co najmniej trójkę dzieci). Powódź zniszczyła St Giles, obszar będący wówczas jednymi z najbiedniejszych slumsów w ówczesnym Londynie.
Dokładny opis zdarzeń Około godziny 16:30 George Crick, jeden z pracowników składu piwa zauważył, że z drewnianego zbiornika z fermentującym piwem zsunęła się jedna z masywnych żelaznych obręczy. Nie było to jednak niczym wyjątkowym, takie sytuacje zdarzały się 2–3 razy w roku. Z tego powodu szef Cricka powiedział, że nie jest to zagrożeniem i nakazał mu napisać list z prośbą o późniejsze naprawienie usterki. Około godziny po zsunięciu się obręczy doszło jednak do eksplozji. Wielki zbiornik pękł, a tylna ściana browaru rozpadła się pod naporem dużej ilości gorącego piwa.