Spółgłoski Język wojwodińskorusiński posiada 29 spółgłosek, w tym:
4 tworzące parę pod względem miękkości: /л/ – /л’/, /н/ – /н’/, /д/ – /д’/, /т/ – /т’/; 8 tworzące parę pod względem dźwięczności: /б/ – /п/, /в/ – /ф/, /ґ/ – /к/, /д/ – /т/ (/д’/ – /т’/), /ж/ – /ш/, /з/ – /с/, /дз/ – /ц/, /дж/ – /ч/ (/г/ – /х/ nie tworzą pary, bo mają różne miejsca artykulacji); 5 sonorantów: /м/, /н/, /л/, /р/, /ў/ (oraz alofon /г/).
+ Wojwodińskorusiński system spółgłosek Wargowe Przedniojęzykowe Środkowojęzykowe Krtaniowe Dwuwargowe Wargowo-zęboweZębowe apiko-laminalneZębowe laminalne Dziąsłowo-podniebienneTwardo-podniebienne Miękko-podniebienne twarde twarde miękkie Nosowe (м) (н) (н') (н) ZwarteDźwięczne (б) (д) (дз) (дж) (д') (ґ)Bezdźwięczne (п) (т) (ц) (ч) (т') (к) Aproksymanty (в/ў) (й) (г) SzczelinoweDźwięczne (в) (з) (ж)Bezdźwięczne (ф) (с) (ш) (х) Boczne (л) (л') Drżące[] (р)
Litera в wymawia się jako na końcu sylaby lub słowa. Przed literami ґ, к litera н wymawia się jako Ramač J., Ґраматика руского язика за І, ІІ, ІІІ и ІV класу ґимназиї, M. Baltić, N. Jovanović (red.), wyd. 2, Завод за уџбенике и наставна средства, Belgrad 2006, s.