Wysoczyzna Parczewsko-Kodeńska (845.12) – region geograficzny o krajobrazie równinnym położony we wschodniej Polsce, pomiędzy Parczewem a Kodeniem, stanowiący część Polesia Zachodniego. Przeważają tutaj tereny użytkowane rolniczo. Wydzielony jako mezoregion z indeksem 845.12 w wieloautorskiej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski z 2018 roku.
Położenie geograficzne i administracyjne Wysoczyzna Parczewsko-Kodeńska oddziela mezoregion Zaklęsłości Łomaskiej na północy od Zaklęsłości Sosnowickiej na południu. Na wschodzie sąsiaduje z Doliną Środkowego Bugu, a na zachodzie z Równiną Łukowską, Wysoczyzną Lubartowską i Pradoliną Wieprza. Region zajmuje powierzchnię 1720 km² i położony jest w całości na obszarze województwa lubelskiego, rozpościerając się spod Parczewa na południowym zachodzie, po Kodeń i okolice Terespola na północnym wschodzie. Większymi rzekami są Zielawa i Tyśmienica, region w poprzek przecina także Kanał Wieprz-Krzna.