Środowisko przyrodnicze Rzeźbę terenu charakteryzuje niewielkie zróżnicowanie, a najwyższy punkt regionu wznosi się 193 m n.p.m. Dominują równinne płaty wysoczyzn morenowych zbudowane z glin zwałowych, poprzetykane obszarami piaszczysto-żwirowymi z dolinami rzek. Pokrywa glebowa przedstawia mozaikę ziem płowych, brunatnych, rdzawych i bielicowych. Pod względem użytkowania ziemi region ma charakter rolniczo-leśny z przewagą przestrzeni rolniczych (ok. 50% powierzchni) nad lasami (ok. 30%). Najcenniejsze przyrodniczo drzewostany chronione są w rezerwatach Czarny Las i Dobryń obejmujących siedliska grądowe i olszowe.
Różnice w podziałach geograficznych Jerzy Kondracki w swoim opracowaniu regionalizacji fizycznogeograficznej Polski nie wydzielił omawianego mezoregionu i rozróżnił odrębną Równinę Parczewską i Równinę Kodeńską, zwracając uwagę na większy udział terenów piaszczystych w obrębie tej pierwszej jednostki. W ramach wieloautorskiej aktualizacji podziału Jerzego Kondrackiego z 2018 roku, na podstawie wyników nowszych badań geologiczno-geomorfologicznych uznano, iż obie równiny stanowią jednolity mezoregion, który nazwano Wysoczyzną Parczewsko-Kodeńską.