Pierwotny ołtarz główny ukończono 8 sierpnia 1757, w 1822 zastąpiono go ołtarzem autorstwa Jánosa Nováka z Sopronu. Zdobi go obraz patrona świątyni, św. Aniana, oraz posągi śś. Benedykta i Scholastyki oraz królów: Stefana i Władysława. W dolną część ołtarza wmontowano obraz z przedstawieniem samego kościoła i jego otoczenia. Nad gzymsem ołtarza znajduje figura Najświętszej Maryi Panny w otoczeniu aniołów. Balaski ołtarzowe wykonano w 1773 roku. Ołtarz boczny, poświęcony Matce Bożej z Mariazell, ukończono w roku 1762. Pierwotna figura Maryi zaginęła, obecna jest jej kopią z 1889 roku. Ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego powstał w latach 1770–1771, zdobią go figury Jezusa Chrystusa, Matki Bożej z mieczem w sercu, pelikana karmiącego młode (alegorię Jezusa Chrystusa) oraz świętych: Piotra, Pawła, Augustyna i Barbary. Całość wieńczy przedstawienie Ducha Świętego otoczonego siedmioma promieniami symbolizującymi siedem jego darów. Rzeźby ołtarza wykonał József Hubert. Wnętrze zdobią również ołtarze: śś. Benedykta i Scholastyki z 1759 i Matki Bożej z Lourdes z ok. 1900 roku. Ambonę dekorują figury czterech ewangelistów i alegoryczne przedstawienia Wiary, Nadziei i Miłości. Na drzwiach łączących kazalnicę z korytarzem klasztornym wykonano płaskorzeźbę św. Pawła.