Daut Boriçi (; ur. 20 grudnia 1825 w Szkodrze, zm. 2 listopada 1896 tamże) – albański nauczyciel i imam, działacz polityczny.
Życiorys Kształcił się w Szkole Zosimaia. W 1839 roku rozpoczął naukę języka arabskiego oraz zaczął pobierać lekcje religii w medresach. W 1848 roku został imamem, po dwóch latach wyjechał do Konstantynopola, gdzie odbył studia teologiczne i pracował jako nauczyciel w jednej z medres, następnie pełnił funkcję inspektora oświaty. Na prośbę swojego ojca powrócił do Szkodry, gdzie kontynuował pracę nauczyciela; w 1869 roku został dyrektorem szkoły, a rok później inspektorem oświaty w Szkodrze i pełnił tę funkcję do 1874 roku.
W 1869 roku rozpoczął działalność polityczną. Przed rozpoczęciem obrad kongresu berlińskiego w czerwcu 1878 roku odbyła się masowa manifestacja w Szkodrze, podczas której 380 osób (w tym Daut Boriçi) podpisało petycję przeciwko potencjalnej aneksji przez Księstwo Czarnogóry terytoriów zamieszkanych przez Albańczyków. 11 listopada 1878 roku powstał w Szkodrze oddział Ligi Prizreńskiej, któremu Boriçi przewodził przez trzy lata. Organizacja ta odegrała ważną rolę w mobilizacji Albańczyków w tym regionie, protestując przeciwko przekazywaniu ziemi albańskiej Czarnogórze i wspierając ruch oporu w miejscowościach Plav, Gusinje, Hoti, Gruda, Bar oraz Ulcinj.