Prototyp myśliwca został poddany badaniom w locie na początku 1918 roku, osiągając dobrą prędkość wznoszenia (16,5 minuty na wysokość 6000 metrów), choć ustępując w tym D.VII ze względu na większą masę. W lutym 1918 D.VIII, wraz z dwoma innymi myśliwcami z wytwórni Pfalz – D.VI i D.VII, wziął udział w pierwszym konkursie samolotów myśliwskich klasy D w Adlershofie. Pomimo że rywalizację wygrały ex aequo Pfalz D.VII wraz z Fokkerem D.VII, po wykonaniu prób statycznych Idflieg złożył jednak zamówienie na mający zbliżone osiągi model Pfalz D.VIII o mocniejszej konstrukcji skrzydeł, lepiej sprawującej się przy gwałtownych manewrach bojowych. Oprócz wersji z silnikiem Siemens-Halske Sh.III D.VIII testowano z innymi jednostkami napędowymi ( o mocy 145 KM i o mocy 200 KM), dwu- i czterołopatowymi śmigłami, jak też z niewyważonymi i wyważonymi lotkami, umieszczonymi na górnym płacie.
W lutym 1918 roku Pfalz Flugzeugwerke otrzymał zamówienie na 120 egzemplarzy seryjnych D.VIII z silnikami Siemens-Halske Sh.III o numerach od D.100/18 do D.219/18, z czego do końca wojny ukończono 40 egzemplarzy.