Po powrocie do domu odrabiały lekcje i ćwiczyły grę na instrumentach.
W 1900 Willard wyjechał do Nowego Orleanu do pracy. Niecałe dwa lata później podążyła za nim matka z pozostałymi dziećmi, chcąc uciec od nadużywającego alkoholu męża.
Po przyjeździe do Nowego Orleanu George grywał w lokalnych zespołach, rozwijając umiejętności instrumentalne. Poszedł także do szkoły.
Porzucił szkołę, żeby podjąć pierwszą płatną pracę w zespole grającym podczas przyjęć ogrodowych na prywatnej, zamkniętej ulicy Audubon Place. W 1906 został stałym członkiem grupy The Rozelle Band, założonej i prowadzonej przez jego brata Willarda. Wtedy to Willie kupił mu pierwszy prawdziwy kontrabas, żeby nie musiał już grać na pożyczonych instrumentach. Od 1907 współpracował z zespołami puzonistów Jacka Careya, Frankie’ego Dusena i Kida Ory’ego, skrzypka Armanda Pirona, kornecistów Freddiego Kepparda i Joe Olivera, oraz innymi znanymi wówczas formacjami. W tym czasie dorabiał niekiedy jako robotnik w porcie lub woźnica rozwożący bawełnę i węgiel. W latach I wojny światowej najpierw pracował w odlewni żeliwa, a potem na statkach wycieczkowych w orkiestrze Fate’a Marable’a. Grał w Nowym Orleanie i Kalifornii.