W 1923 przybył do Saint Louis, gdzie występował z zespołami multiinstrumentalisty i bandlidera Charlie’ego Creatha oraz trębacza Deweya Jacksona.
W 1929 odbył krajowe tournée z The Elks Brass Band, w którym to zespole grał na tubie. W tym samym roku osiadł w Nowym Jorku. Przez następne dwadzieścia lat grywał u boku tak znaczących postaci jazzu, jak Louis Armstrong, Luis Russell, Sidney Bechet, „Hot Lips” Page, Danny Barker i Sid Catlett. Regularnie też występował w ogólnokrajowej audycji radiowej „This is Jazz”. W końcu lat 40. zaczął często jeździć w trasy koncertowe po kraju. Odwiedził również Europę. W 1955 przeniósł się do San Francisco. Przez pięć lat grał w The Earl Hines Club Hangover Orchestra. Od 1960 niemal do końca życia brał udział w koncertach okolicznościowych oraz pojedynczych występach.
W ciągu swojej niemal siedemdziesięcioletniej kariery dzięki unikatowemu stylowi gry stworzył nowe brzmienie kontrabasu oraz sprawił, że ten instrument stał się integralnym elementem jazzu.
W ostatnich latach życia borykał się ze zdrowiem. Miał kłopoty z sercem, żołądkiem, oraz cierpiał na zakrzepicę. Schorowany, zmarł w wieku 77. lat.
Małżeństwa Był dwukrotnie żonaty. W 1912 poślubił Berthę, z którą rozwiódł się w 1922.