Batalion karabinów maszynowych i broni towarzyszących nr 6 – pododdział piechoty Wojska Polskiego.

Mobilizacja Batalion nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany w ramach mobilizacji alarmowej w grupie niebieskiej w czasie A+54, od 24 do 26 sierpnia 1939 przez 59 pułk piechoty w Inowrocławiu z 15 Dywizji Piechoty.

6 batalion karabinów maszynowych i broni towarzyszących był mobilizowany w dworach Orłowo i Gnojno koło Inowrocławia. Batalionem dowodził mjr Henryk Skaczała, kadra batalionu i większość rezerwistów wywodziła się ze składu osobowego 59 pp. Batalion osiągnął gotowość bojową zgodnie z harmonogramem mobilizacyjnym, stawiennictwo rezerwistów było bardzo dobre. 27 sierpnia batalion był wizytowany przez dowódcę 59 pp płk Bolesława Mirgałowskiego. Po zmobilizowaniu składał się z dowództwa batalionu, trzech kompanii karabinów maszynowych i br, tow., kompanii strzeleckiej, plutonów: pionierów, łączności, przeciwpancernego oraz gospodarczego. Skład osobowy to 993 żołnierzy. Posiadał na uzbrojeniu: 2 armaty ppanc. 37 mm, 6 moździerzy 81 mm, 3 granatniki 46 mm, 3 karabiny spec. (przeciwpancerne), 36 ckm i 9 rkm.