thumb|240px|Od lewej: J.C. Higginbotham, Pete Johnson, „Red” Allen i Lester Young w National Press Club w Waszyngtonie, ok. 1940 Henry James Allen jr, ps. „Red” (ur. 7 stycznia 1908 w Nowym Orleanie, zm. 17 kwietnia 1967 w Nowym Jorku) – afroamerykański trębacz i wokalista jazzowy.
Życiorys Urodził się w Algiers, lewobrzeżnej dzielnicy Nowego Orleanu. Jego ojciec Henry był znanym w mieście liderem The Allen Brass Band, ulicznej orkiestry marszowej. Gry na trąbce uczyli go Peter Bocage i Manuel Manetta. Już jako nastolatek występował w orkiestrze swojego ojca. Później grał w The Excelsior Brass Band BoCage’a oraz zespołach klarnecisty George’a Lewisa i trębacza Sama Morgana.
W 1926 opuścił Nowy Orlean, żeby podjąć pracę w zespole The Southern Syncopaters Sidneya Desvigne’a na wycieczkowym bocznokołowcu „Island Queen”, pływającym między Saint Louis a Cincinnati. W 1927 dołączył do The Dixie Syncopators „Kinga” Olivera, gdy podczas tournée przybyli do Saint Louis. Trasa za sprawą nieuczciwości menadżerów zakończyła się finansowym fiaskiem i w Nowym Jorku zespół się rozpadł. Red jednak dokonał tam swoich pierwszych nagrań – jeszcze z Oliverem oraz grupą pianisty Clarence’a Williamsa. Potem wrócił do Nowego Orleanu.