Franciszek Władysław Józef Bednarski (ur. 2 kwietnia 1897 w Kunicach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Kacpra i Anny z Piwowarskich urodzony 2 kwietnia 1897 w Kunicach, w ówczesnym powiecie wielickim Królestwa Galicji i Lodomerii. Absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Krakowie.

5 października 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w Batalionie Uzupełniającym kapitana Andrzeja Galicy w Krakowie. 29 października 1914 przeszedł w Suchej do kadry kawalerii podporucznika Alberta Kordeckiego, z którym odszedł 30 listopada 1914 na Węgry do Nagyszölös.

12 marca 1918 został aresztowany przez Austriaków i internowany w Witkowicach pod Krakowem. 20 kwietnia tego roku zwolniony z wojska austro-węgierskiego przez komisję superrewizyjną z powodu złamania lewej ręki. 1 listopada 1918 został przyjęty do odtwarzanego w Krakowie 2 pułku ułanów, późniejszego 2 pułku szwoleżerów, jako jednoroczny wachmistrz.