19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 15 kwietnia tego roku został przeniesiony do 24 pułku ułanów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 240. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). Po ukończeniu kursu w Centralnej Szkole Kawalerii w Grudziądzu (od 15 grudnia 1923 do 17 marca 1924) został przeniesiony do 21 pułku ułanów w Równem. 27 stycznia 1930 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień rotmistrza w korpusie oficerów kawalerii i 6. lokatą. 2 stycznia 1937 został wyznaczony na stanowisko komendanta Rejonu Przysposobienia Wojskowego Konnego 13 Dywizji Piechoty w Równem. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.