14 maja, w sobotę poprzedzającą Zielone Świątki, przedświąteczny nastrój panujący w wiosce miał się udzielić przebywającym tam powstańcom pochodzącym z pobliskich miejscowości. Kiedy zauważono, że spomiędzy gogolińskich wapienników, wyruszył w stronę Strzebniowa duży, około 200 osobowy oddział przybrany w biało-czerwone opaski z polską flagą, dowódca powstańczej kompanii zabronił strzelać do zbliżającej się zbrojnej grupy, będąc w przekonaniu, że ma do czynienia z polską jednostką - umożliwiło to bojownikom niemieckim bezpośredni atak na zaskoczone pozycje obronne powstańców. Do Strzebniowa w ten sposób wkroczył batalion szturmowy Heinz i kompania von Eickena. W efekcie doszło do zażartej walki wręcz, a ponieważ wielu powstańców nie zdążyło chwycić za broń – zostali obezwładnieni i pomordowani. Zabójstw dokonano również na męskiej ludności cywilnej Strzebniowa. Osoby, które ukryły się w wiejskich zabudowaniach były z nich wywlekane i rozstrzeliwane. Dobijano rannych.
15 maja 1921 r. sporządzone zostały protokoły z zeznaniami świadków dokonanej zbrodni.