Henryk Harmanza z Gogolina podał, że schronił się w chlewie jednego z gospodarstw wraz z innymi powstańcami. Widział jak członkowie Selbstschutzu wyciągają ukrytych powstańców na zewnątrz budynków i ich rozstrzeliwują. Następnie on sam wraz z dwoma towarzyszami został pojmany i wyprowadzony na podwórze, gdzie z odległości kilku kroków oddano do niego strzały - draśnięty kulą w kark, przewrócił się na ziemię i został przygnieciony trzema ciałami zabitych. Uznany za martwego, odczołgał się i ukrył w polu żyta.
Franciszek Gramalla z Otmętu był świadkiem śmierci Wiktora Kudrysa z Obrowca, który pochwycony przez Niemców, zmuszony został do załadowania własnego karabinu, z którego następnie go zastrzelono. W celu ratowania własnego życia Franciszek Gramalla wyskoczył przez okno domu, w którym się ukrywał, po czym schronił się pod wysokim agrestem. Zgodnie z jego relacją, leżąc w ukryciu, widział jak do Strzebniowa przybył porucznik Werner Sobirey, syn dyrektora gogolińskiej spółki wapienniczej, wraz z synem miejscowego pastora, którzy zachęcali Niemców do dalszego pastwienia się nad cywilami.